Eerk in Japan

Tokyo Game Show 2010

2010-09-23T08:02:00.011Z

Je komt ook overal Nederlanders tegen.

3D mannetjes kijken naar Motorstorm 3D

KUNG FU RIDER! Office Chair Kung Fu voor de Playstation MOVE!!!

Final Fantasy XIII

Street Fighter

Nog een gameking

NHK stand

Monster Hunter Pero Pero stand

Ni no Kuni

Snake? Snake! Snaaaaaaaake!!!

Kingdom Hearts

Kinect Adventures

Kinectimals

Valkyria Chronicles 3

Aankomst bij de TGS:

Klik op de foto voor de grote versie!

End of Summer

2010-09-19T14:23:00.009Z

In Nezu was dit weekend het "Nezu Gongen Matsuri" - End of Summer festival.

Eettentjes rondom de tempel

Aan het eind van de middag stonden overal mannetjes uit te puffen en onigiri te knabbelen / biermannen te drinken.

Cat Cafe

2010-09-19T14:16:00.005Z

Op de een of andere manier komen we elk jaar wel weer in "Nennekoya" (cat shop+cafe) in Nezu terecht...

Cat Coffee with Cat Cookies

Nog meer fotootjes

2010-09-17T11:51:00.003Z

Shibuya

Shibuya

Shibuya

Shibuya

Cat street

Cat street

Kiddyland

Professor Layton!

Er is een nieuwe Kiddyland in Cat street.

Taiko drum bij de lokale tempel

Lokatie van de eindscene uit Battle Royale

Standup comedy bij The Pink Cow - nog nagepraat met een van de gasten die een bekende standup comedian blijkt te zijn: Chris Wells

De boodschapjesmansen.

De buurman

Fotootjes

2010-09-15T04:28:00.007Z

De buurt rondom ons appartement. De schoorsteen is van een Sento (badhuis).

Het is paraplu-reparatie man!

Gies en Simon spelen een potje pool in Shinjuku

Wandering around in Kabukicho

Kabukicho

Kabukicho

Kabukicho

Kabukicho

Kabukicho

Kabukicho

Kabukicho

Taxi bij Shinjuku station

Shinjuku

Aangekomen!

2010-09-07T09:51:00.007Z

Na een boel stress en geregel de laatste weken in Rotterdam zitten we nu in het apartementje in Shin-Nakano, Tokyo!
Ik was al bijna weer vergeten hoe onvoorstelbaar cool Tokyo ook alweer was. Het is wel ondraaglijk heet (34 graden en erg klam) maar gelukkig begint het al wat koeler te worden en hebben ze overal airco.

Het apartementje in Shin-Nakano.

Udon noedels worden in elkaar gedraaid waar je bij staat.

Fantastische Kitsune-Udon (dikke noedels met tofu) en Tempura in Shinjuku.

You eat whole shrimp! Is Japanese way!

Verse jonge gember met miso. Da's pittig!

In Ueno en Asakusa heb je terrasjes op straat.

Ueno

Taiyaki met bonenpasta.

Rockabillies in Yoyogi park. De hele middag zaten ze te niksen in de hitte, totdat er een andere groep ging rocken. Toen moesten zij ineens ook. Het gevolg was een ruzie die met rondvliegende bierblikjes beslecht werd.

Wacht! Ik moet nog even naar m'n favoriete winkel, de 'sex pot revenge'.

Giesmario

Avoid heat strokes!

Hand-held NES. Hier kan je de mega ouderwetse 8-bit cartridges in doen.

De favoriete retro gachapon winkel in Akihabara

Toy Story 3 gekte bij de Yamashiroya - een mega coole toy shop in Ueno.

Lotso? Yeah, I knew Lotso... (Toy Story 3 nog niet gezien? Schande!)

Japanse taalcursus Rotterdam

2009-06-26T11:45:00.001+01:00

In september a.s. starten de nieuwe taalcursussen Japans in het Japans Cultureel Centrum Shofukante Rotterdam.

De cursussen worden gegeven door japanologe Maria van den Broek en zijn bedoeld voor een ieder die affiniteit heeft met Japan en/of de Japanse taal.
In de lessen wordt vooral aandacht besteed aan het praktisch gebruik van de Japanse taal. Conversatie staat in de cursus dan ook centraal.
Daarnaast wordt er ruim aandacht besteed aan de verschillende aspecten van de Japanse cultuur.
De taalcursussen bij Shofukan bestaan uit 14 lessen van elk anderhalf uur.

Lestijden
Nivo 3 op maandagavond van 18:45 – 20:15 (startdatum 7 september 2009)
Nivo 4 op maandagavond van 20:30 – 22:00 (startdatum 7 september 2009)

Bij voldoende belangstelling start er ook weer een nieuwe groep ‘Japans voor Beginners, nivo 1’ op woensdag 9 september 2009 van 20:00 – 21:30
Aanmelden is nu mogelijk.

Lesstof
Nivo 1 en nivo 2: ‘Japanese for Busy People I’ en ’A Guide to Learning Hiragana & Katagana’
Nivo 3 en nivo 4: ‘Japanese for Busy People II’

Lesgeld
Nivo 1 en nivo 2: € 375,00 excl. lesmateriaal à € 75,00
Nivo 3 en nivo 4: € 375,00 excl. lesmateriaal à € 35,00

Voor nadere informatie en inschrijvingen kunt u contact opnemen met Tonbo via onderstaand adres en telefoonnummer.
Japans vertaal- en adviesburo Tonbo
Maria van den Broek
Tel. 010-4853624
www.tonbo.nl
info@tonbo.nl

Random randomness part 234b.

2009-04-14T16:39:00.016Z

We gaan bijna alreeds huiswaarts, dus ik heb eigenlijk niet zoveel tijd om een uitgebreid verhaal neer te typen,
maar bij deze weer een paar rare fotootjes!

Kimagure-robo!Deze film ziet er een beetje uit als een klassieke Ozu, met als onderwerp een huisrobot. De soundtrack is van Cornelius! Ook hier weerhoudt
de prijs van 50 euro me nog even om het dvd'tje te kopen.

We zijn naar de "breakout" in yotsuya geweest om wat punk/rock bandjes te zien. Met name "LOSCUS" was echt supergoed. Ik had ze ook al een keer eerder gezien. De breakout is een klein ondergronds hol en het zaaltje was maar matig gevuld. Het japanse punk publiek is wel hilarisch, ze lopen wel te springen en duwen, maar blijven alsnog de hele tijd súperbeleefd. Na het concert krijg je een beleefd bedankje en is de sfeer weer hetzelfde alsof je in de starbucks staat. Oh ja, of je het evaluatie formulier wil invullen!

Robijntje.

16 Bob Ross dvd's voor een schamele 160 eurio's.

Elke dag weer een uitdaging: kitsune of tempura soba?

?

Housewives to the right please.

Waar moet ik in nederland nou m'n hamburger informatie vandaan halen?

Altijd hartverwarmend: een oude bape / star trak stickert.

Einde van het straatje tussen omotesando en shibuya.

My real reason for coming to japan: 24hrs open!

Foto's, foto's, foto's.

2009-04-13T03:19:00.021Z

Bij deze een selectie van de foto's die Marc en Roos hebben gemaakt de afgelopen weken!

Expo in het Mori museum

Biermachine.

Kamakura tempel.

Paardenraces game machine in Asakusa.

Shinjuku park.

Kagurazaka metro station, de Oedo line stations zitten altijd het diepst onder de grond.

Eettentje in Shinjuku.

Nakano alleyway.

Ons huis in kagurazaka.

De hollandse molen die je ziet als je van Narita naar Tokyo gaat met de trein.

Kimono in Asakusa.

Het "beroemde restaurant" in Akihabara. Nog steeds geen idee hoe het heet.

Nezu cat museum met katerborg.

Nezu wandeling.

Moe en hongerig vonden we in Kamakura een beetje een morsig restaurantje. Geen aanrader.

Het Park Hyatt (scarlett johansson d'r hotel) gezien vanuit het Metropolitan building in shinjuku.

Good old akihabara.

Hier nog meer fotos!

Foto album marc.

Foto's roos

Sumo

2009-04-11T05:49:00.012Z

Ter ere van het 140 jarig bestaan van Yasukuni shrine werd er een groot Sumo toernooi op de temple grounds gehouden. Alle grote kampioenen waren aanwezig, dus het was niet zomaar een klein toernooitje. De ceremonie begon met het groeten van het altaar (of zoiets), waarna alle sumo worstelaars een tasje met snoepjes kregen. Nu weet ik niet zeker of het snoepjes waren maar het was in elk geval heeel officieel allemaal.

Na deze hele ceremonie vertrok de hele stoet richting de arena, die echt bomvol zat. Hier waren we getuige van world-class sumo wedstrijden, genietend van het zonnetje en af en toe een nederdwarrelend sakura blaadje wegwuivend. Sumo is in onze westerse ogen soms wat lachwekkend met die rare broekies en veel bombarie, maar als je een match hebt gezien is het toch wel erg indrukwekkend. Het is ook geweldig om te zien dat het publiek er volledig in op gaat.

Zoals op alle mega drukke evenementen die ik heb meegemaakt in Tokyo viel het ook hier weer op hoe relatief rustig en kalmpjes alles er eigenlijk aan toe gaat. Ik heb althans geen sumo-hooligans met elkaar op de vuist zien gaan.

De heavies zijn gearriveerd.

Ze hebben een verrassing gekregen.

Ceremonie voor yasukuni shrine.

Op weg naar de arena.

Als ik het goed heb is dit Kotōshū Katsunori, een bulgaarse rikishi (sumo worstelaar). Er worden sinds een aantal jaar maar zeer beperkt buitenlanders toegelaten in de Sumo "Stables" (een sumo school noemen ze letterlijk een stal). De enige manier voor een gaijin om toegelaten te worden is als de al aanwezige gaijin vertrekt of zichzelf nationaliseert tot japanner.

Hieronder wat shaky videootjes van het spektakel! Ik heb alle filmpjes deze vakantie gemaakt met de kodak Zi6, een mini HD video recorder. Een perfect dingetje, ware het niet dat er geen stabilisatie op zit.

De openings ceremonie.

Een van de vele matches.

random post pt. 4

2009-04-11T02:08:00.015Z

Bij deze nog wat willekeurige fotootjes en dommigheden:

Omdat marc niet voor alle nachten een hotel kon regelen hebben we een aantal nachten met 3 man in het kleine sakura huisje gezeten.

Marc in de Nissan GT-R, een monsterlijk vehicel. Doe mij maar de Nissan Cube!

Naast cat-cafe's zijn er ook dog cafe's waar je puppy's mag aaien bij de koffie.

Pachinko blijft een raar spel, je gooit er 1000 yen in (8 euri's) en je ziet het voor je ogen verdwijnen. Balletjes moeten precies met de juiste snelheid afgeschoten worden zodat er gemiddeld het hoogst mogelijke aantal in een bakkie terecht komen. Vervolgens moet je een game spelen op een ingebouwd beeldschermpje. Het blijft onbegrijpelijk maar in deze pachinko hal kregen we wel een bijzonder vriendelijke en uitgebreide uitleg van het spel!

Op de 50e verdieping van de Mori tower was naast de reguliere expo van het Mori museum ook nog een automobielen expo.

Dankzij het milde weer was de rooftop open voor publiek... wat een spectaculair uitzicht!

Kamakura

Bij deze nog wat fotootjes van het dagtripje naar Kamakura, een tempeldorpje op een uurtje of twee afstand van Tokyo.

Deze wou ik indienen bij de World Press Photo.

Overal sakura en toeristen!

Strandmans.

More sakura.

Dude, where's my gaijin?

Sega "joy" polis

2009-04-10T16:11:00.006Z

Vandaag waren we na de sumo match (blogpost volgt nog) naar SEGA joypolis gegaan. Dit is het grootste indoor arcade pretpark van japan naar het schijnt, maar dat vonden we toch wat overdreven. Er staan een aantal echte pretpark rides zoals een mini achtbaan, en er zijn veel game arcade kasten. Maar toch waren we wat underwhelmed, misschien omdat al die arcade kasten zowiezo al op elke straathoek in tokyo te vinden zijn, en de rides...tsja....

De echte reden dat ik zo loop te mokken is eigenlijk dat we uit een van de rides gekicked zijn door het 16-jarige personeel. Blijkbaar mocht je niet filmen in de "INITIAL D" game. Onderstaande filmpjes spreken wel voor zich. Ik heb niet meer gefilmd dat we daadwerkelijk als een stel peuters zijn weggestuurd :-) maar dat gebeurde dus wel :-)

In de meeste arcade hallen vind je wel een PURI KURA machine, waar je "idol" foto's van jezelf kan maken, en daar vervolgens roze hartjes en konijntjes op kan tekenen. De foto rolt dan als vanzelf uit den zijkant van het apparaat. Wat ze al niet verzinnen tegenwoordig! Je kan de fotootjes ook meteen downloaden naar je mobiel, maar dat werkte niet op de iPhone...

Ook wel cool was de Frog Hopping game, waarbij je op een pogo stick door een landschap moet hoppen. Pepijn had mij hier al een linkje van doorgestuurd.

Wel verbazingwekkend vond ik dat er een arcade kast VAN een nintendo DS game stond, en dan nog wel "rhythm tengoku", een hoogst eigenaardig maar ook bijzonder hilarisch ritme spelletje.

Deze hardloop game bestond uit drie kwartier naar japanse instructies luisteren en dan vervolgens 10 seconden rennen op een matje. Het zag er wel heel cool uit!

STORM-G laat je 360 graden om je as draaien in een soort bobslee game. Ook hier weer urenlange onverstaanbare instructies maar wel een spectaculair apparaat!

Eigenlijk was de ride NAAR sega joypolis nog het gaafst. Je reist dan met een trein vrij hoog boven de grond door de stad en over het water, en je hebt dan echt een fantastisch uitzicht over Tokyo.

Bij thuiskomst hebben we als afscheid van marc nog even een biiru genuttigd in de izakaya op de hoek, en zijn we huiswaarts gekeerd ter inpakking van tassen. Ik ben benieuwd naar marcs foto's!!! Die krijgen we pas te zien als hij ooit zijn kabels en shizzles weer terug heeft gevonden.

Random post pt. 3

2009-04-09T03:30:00.005Z

De dagen vliegen op het moment voorbij, vandaar het gebrek aan een hilarisch blogrelaas! Maar ik zal proberen een kleine inhaalslag te maken.

Onze eerste Hanami was met Yoko, een gids die we via TokyoFreeGuide geregeld hebben. Yoko is een superserieus maar ook wel weer schattig (aren't they all) meiske dat ons wel door Nezu wou rondleiden. Nezu kenden we al een beetje maar toch wist ze ons een shopping street te tonen die we zelf niet snel gevonden zouden hebben. De straat heet "yamada ginza" ... (of.. damn... ik ben de naam alweer vergeten) en zit vlak bij het Nippori treinstation.

Na de nezu wandeling zijn we door Ueno park gelopen, waar het on-voorstelbaar druk was door het sakura-seizoen. We hebben er een klein hapje genoten waarbij marc weer iets compleet oneetbaars bleek te hebben besteld. Nu is marc onbegrijpelijkerwijs toch al geen groot fan van de japanse cuisine en zal je hem vaak in de mcD's, de Wendy's of de KFC aantreffen. Schande!

Noot: Marc blijkt wel heer en meester te zijn op 'monya-yaki' gebied. Deze variant op de Okonomiyaki (onterecht ook wel de japanse pannenkoek genoemd) vereist een speciale manier van bereiden op de teppan (kookplaat) en dit moet je zelf doen als je in een Okonomiyaki restaurant zit. Eerst maak je een soort dam van de groentes en daarbinnen giet je het dunne beslag. Bij marcs tweede poging hiertoe werd nog net niet de brandweer gewaarschuwd, maar waren we wel voor de zoveelste keer een bron van vermaeck voor het omzittende dinerende publiek.

Anyway, Yoko stelde voor om de trip nog een uurtje voort te zetten maar omdat we wisten dat ze een bescheiden zangtalent bezit (ze zingt aretha franklin!!!) stelden we voor om naar de Karaoke-kan te gaan. Als je ooit in tokyo ronddoolt is een karaoke-sessie met een of meer japanners echt een aanrader. Niet alleen zijn ze bloedserieus maar soms ook nog echt goed, zoals yoko.

Over bloedserieus gesproken, ik had van Simon de tip gekregen om eens "Wuthering Heights" van Kate Bush uit te proberen in de Karaoke. Een prima plan, zo bleek. Na deze kleine verstoring in het tijd-ruimte continuüm gingen we verder met the Carpenters en het verplichte "my way". Yoko was verbluffend met het liedje uit Spirited Away.

Na een slopend dagje is het prima toeven in de lokale izakaya, en bij ons om de hoek in kagurazaka zit zowaar eentje waar de biiru's maar 180 yen zijn, zolang je er hapjesmansen bij bestelt! Ik heb er nog een filmpje van proberen te maken maar dat is bijna niet om aan te zien:

Hanami pt.2

2009-04-04T14:29:00.009Z

Vandaag zijn we met de hele groep van TFG (Tokyo Free Guide - een organisatie die toeristen gratis in contact brengt met japanners die het leuk vinden om mensen rond te leiden) naar shinjuku park gegaan. We werden bij ons apartment opgehaald en stonden om 11 uur 's ochtends al in een mega mega druk warenhuis in shinjuku om bento boxes (gevulde lunchbox) te halen voor in het park. We waren niet de enigen met dit idee, maar de drukte hier was nog niks vergeleken met de ongelooflijke stroom mensen die we in het park zouden ontmoeten.

In het park aangekomen bleek er al een behoorlijke groep al aanwezig te zijn, en iedereen zat rond half 12 al aan de asahi of sterkere drankjes. Een wat ouder mannetje (die door ons al snel tot Charles Bronson werd benoemd) had alvast een flesje anti-kater drankje meegenomen, maar de inhoud daarvan had hij thuis al vervangen door een goede whisky...

Dit is een filmpje van de hanami (sakura watching) party in shinjuku park: Marc en ik komen hier net teruglopen naar ons groepje,

Na een middagje bakken in de zon zijn we nog met een kleiner groepje naar Naka-meguro gegaan, waar een van de mooiste sakura-bloesem-viewing spots is. Het was daar alleen ZO belachelijk druk dat we na het schieten van wat foto's snel een restaurantje in zijn gedoken.

Snel een foto maken en dan plaats maken voor de stroom mensen achter ons.

Hier zie je hoeveel mensen allemaal stug foto's van de sakura blijven maken. De hele brug staat volgepropt.

Kei, Roos en Chica in de "Watami".

In de metro op weg naar huis konden we alvast wat slapen...

Random post pt. 2

2009-04-02T14:59:00.013Z

Bij deze een kleine random post om een klein beetje de gekkigheid van de afgelopen dagen bij te houden.
Sinds marc er is moeten we natuurlijk alle coole spots nog een keer bekijken, dus we hangen veel rond in shibuya, shinjuku en akihabara. Vandaag zijn we wezen speuren, speuren en nog eens speuren naar het 8-bit cafe dat in shinjuku zou moeten zitten, maar dat is dus gefaald. Toen we dachten een internet cafe binnen te lopen om even op te zoeken waar het nou zat, liepen we zo'n beetje linea recta de douche binnen van een nogal XXX-oriented "internet" cafe. Erg raar. Toen hebben we het maar opgegeven en hebben we in een veel te dure bar in de "Yodobashi Camera" ons verdriet weggespoeld.

Zuurstof bar in shinjuku

Soul & Funk record store in een mini keldertje in shinjuku. Hier liggen echt zeldzame collector's items.

Zoals deze.

Op de Hummer naar je werk, of toch op de Chevrolet?

Mario Kart GP 2

Wow, een 1-op-1 schaal "Sergeant Keroro" !!!

OK, waar kan ik deze bestellen met engelse ondertiteling?

De nieuwe "Katamari Damacy Tribute" voor de PS3 ziet er helaas niet zo cool uit. Het is cel-shaded met hele felle kleuren, en er worden uitgeknipte fotootjes die heel lelijk animeren over de game heen gelegd. Why?

Nog een shot van de lelijke "Katamari Damacy Tribute"

Hanami pt.1

2009-03-31T02:45:00.012Z

Eergister zijn we met Tamari-san, een kennis van een kennis van Roos, naar Yasukuni shrine geweest voor onze eerste echte Hana-mi van deze vakantie.

Hana-mi betekent letterlijk "bloemen kijken" maar je kan het beter vertalen als "biertjes drinken op een blauw matje". Vroeg in de ochtend komen de mensen al naar het park om een plekje te claimen, en dit gaat altijd met een blauw matje. In de loop van de dag komen ze met biertjes en hapjes.

Yasukuni shrine is eigenlijk een politiek gevoelige plek maar tijdens de sakura periode merk je hier niets van, er wordt gewoon gebruik gemaakt van het parkje om lekker in het zonnetje te hangen met een asahi.

Tamari-san had nog wat biertjes en hapjes meegenomen en wij hebben hem een zakje oerhollandse dropjes ten cadeau gedaan.
Naarmate de asahi voorraad er doorheen ging werd het steeds grappiger om met hem op stap te zijn, en uiteindelijk wist hij ons zelfs zo ver te krijgen dat we bij het avondeten natto zouden gaan bestellen. (Natto = gefermenteerde soya boon)

Het avondeten genoten we in een kaitenzushi, waar de sushi op een lopende band voorbij komt en waarvoor je afhankelijk van het schaaltje waar de sushi op ligt een bepaalde prijs betaalt als je weggaat. Als je echt verse sushi wil laat je de schaaltjes gewoon voorbij gaan en schreeuw je "sumimasen" door de halve tent, waarna je (eigenlijk vrij bot) roept wat je wilt hebben.

Het valt me zowiezo op dat je ondanks de enorme nadruk op beleefdheid (en de vele beleefdheidsvormen van de japanse taal), in cafes en restaurants juist heel kortaf kan zijn. "Sumimasen, nattomaki!" is alles wat je hoeft te roepen om je nattomaki bestelling voor je neus te krijgen.

Tempura sushi

Waar we vroeger netjes volgens het lonely planet boekje "Sumimasen, Nama-Biiru o mittsu kudasai!" (=pardon, mag ik alstublieft 3 biertjes van de tap van u?) riepen, is het nu gewoon "Sumimasen! Nama Mittsu!" (yo, drie van de tap!).

Na de kaitenzushi hebben we nog een aantal barretjes in onze buurt (kagurazaka) uitgecheckt. De leukste zit recht om de hoek bij ons huisje en zou echt een stamkroegje kunnen worden. The beer's cheap, and there's tons of food. What meer doe you want?

Obey the Monolith

2009-03-30T15:05:00.009Z

Een verplicht onderdeel van elke Tokyo trip is de Akihabara-Run.

Ik had op een vluchtig eerder bezoek al een donker onheilspellend blok zien staan dat me op eerdere trips nog niet was opgevallen, en vandaag zijn we op nader onderzoek uitgegaan.

Marc is trouwens inmiddels in Tokyo gearriveerd, hij loopt nog half verdwaasd met jetlag om zich heen te kijken dus er was geen beter moment denkbaar voor deze krankzinnige expeditie in het territorium van de plastic robotlegers en lieftallige serveersters.

De duistere monoliet bleek een nieuwe vestiging van "Mandarake" te zijn, althans een vestiging die ik nog niet kende. Het is een gebouw met 8 verdiepingen vol retro-toys, manga, anime en games en is verschilt daarmee niet heel erg van de omringende shops. De retro toys waren toch wel heel cool, en misschien zelfs een idee om je euro's in te investeren in deze mindere economische tijden. Er stonden plastic vehikels bij die in de vele duizenden euro's liepen!

Retro toys varierend in prijs van 20 euro tot 4000 euro.

Een originele Soundwave heb je voor 200 euri's.

Rei en Fuka uit de manga "Yotsuba to!" zijn dan nog heel redelijk geprijsd voor een schamele 30 eurimannen per stuk.

Erg grappig was de handheld 8-bit NES emulator, waar je gewoon oude 8-bit NES cartridges in kan duwen. Deze carts liggen overal voor een appel en een ei voor het oprapen en zijn juist voor een handheld eigenlijk nog heel geschikt. Vergelijk het met megaman II die net op de iPhone is uitgebracht, maar dan eigenlijk beter speelbaar.

Niets is leuker dan de Super Potato, waar je 2 verdiepingen vol echte oude retro games kan vinden. Op de derde verdieping kan je een beetje chillen met Solid Snake, toch iets waar marc duidelijk niet op had gerekend.

In een andere favoriete shop, de Asobit City, hebben we nog wat robot bouwpakketten voor 1 euro op de kop getikt, en dat is toch waar je het allemaal voor doet.

We hebben ook weer een nieuw neko-cafe (cat cafe) ontdekt, deze zit gewoon in een achterstraatje in akihabara. Na binnenkomst moest je je handen wassen met steriele zeep en je schoenen, tassen e.d. opbergen. Vervolgens kon je in een soort huiskamertje gezellig met andere bezoekers een tiental katten aaien, op de foto zetten, en proberen naar je toe te lokken met de vele kattespeeltjes. Het is echt fascinerend om te zien hoe serieus de japanners deze gelegenheid nemen.

Eigenlijk zijn we nog lang niet uit-ontdekt in akiba, zo zijn we bv. nog steeds niet in de yodobashi camera geweest of op de bovenste verdiepingen van alle tweedehands games shops. Het is echt maf hoe snel de tijd gaat, en hoe ongelooflijk veel er te zien en te doen is!

Must buy more robots!

Food shopping results are in!

2009-03-26T13:32:00.006Z

Ramen met pickles en gyoza. Dit is alleen al een trip naar japan waard.

Pannenkoekjes met adzuki bean paste : 100 punten!

If all else fails: instant tempura soba.

Pecha Kucha

2009-03-26T04:15:00.012Z

Gister zijn we bij de Pecha Kucha nacht geweest in club SuperdeLuxe. Dit is een evenement waarbij een aantal sprekers 20 foto's mag laten zien, die elk 20 seconden blijven staan. Pecha Kucha is in SuperdeLuxe ontstaan en is nu in honderden steden over de hele wereld overgenomen, waaronder ook Rotterdam en Groningen. De sprekers komen uit allerlei disciplines en deze keer waren er een aantal architecten, designers, musici en fotografen die hun werk lieten zien (of gewoon hun vakantiefoto's).

Dit is een team dat droomt van een groener Tokyo, en alvast is begonnen met ontwerpen hoe dat er dan uit moet zien.

De volgende spreker stond achter mij te wachten.

Danny Choo vertelde over zijn fotoserie waarin hij gekleed als Star Wars Stormtrooper het dagelijks leven in japan beleeft. Tijdschriftjes lezen in de konbini, in slaap vallen in de metro, noedels proberen te eten, het zijn allemaal dingen waar je als Stormtrooper ook gewoon mee te maken krijgt.
Verder vertelde hij eigenlijk gewoon wat hij ook vertelt op zijn blog: www.dannychoo.com.

Hierna volgde studio narukari met een hilarisch proloog over de ITONOKO, oftewel de kleine rolzaag.

Met de kleine rolzaag kan iedereen houtbewerker worden!

YOU CAN MEKE STRANG TOYS, NOT ONLY CUTE TOYS!

Sushi zagen is praktisch en efficiënt.

Blijf op de hoogte van alle rolzaag evenementen via het ITONOKO nieuws!

Na alle zaagactiviteit is het tijd voor wat ontspanning, gebracht door de ITONOKO rock band, prompt gedemonstreerd in onderstaand youtube filmpje!

Na alle rolzaag gekkigheid (meer op http://narukari.com/studio/) volgden nog een aantal sprekers, maar zelfs de redactrice van de japanse playboy wist de aandacht niet meer op dezelfde manier vast te houden.

Zoals gewoonlijk bij japanse evenementen mis je het laatste stuk omdat je moet rennen voor de laatste metro. Meestal beginnen concerten en events daarom wat vroeger maar blijkbaar toch nog niet vroeg genoeg.

Random post

2009-03-24T15:46:00.005Z

Vandaag hebben we voor het eerst zelf gekookt in het apartment, wat erg cool is! Deez' avond zijn we met Simon, mijn oud-huisgenoot, op pad gegaan om een beetje de buurt rondom Kagurazaka te verkennen. Naast de gezellige hoofdstraat blijkt er een zogenaamd "hide & seek alley" buurtje te zijn waar allemaal exclusieve luxe restaurantjes in oude japanse stijl zitten. Uiteindelijk zijn we gewoon in een foute sports-bar geeindigd alwaar Simon ons vroeg vijf beroemde nederlandse popsterren te noemen. Dat lukte dus niet. Gezien het gigantische aantal world-premium voetballers dat wij hebben is dat toch lichtelijk genant.

Hoe het ook zij, ik ben vanmiddag nog even richting Shinjuku gegaan om te proberen wat plaatjes te schieten. Voor het eerst ben ik eens een keer niet verdwaald in Shinjuku station, toch het drukste metro station ter wereld.
Da's heel knap van mij gezien het feit dat het hele station meer dan 30 in- en uitgangen heeft.

In de arcade kwam ik de ultieme shootergame tegen. De game die alle andere games overbodig maakt:

Ik kwam er ook achter hoe het nou zit met de iPhone in japan. "Gewone" westerse mobielen doen het hier niet omdat het GSM netwerk niet compatible is, maar de 3G verbinding van de iPhone is dat blijkbaar wel, want daarmee kan je gewoon bellen. Dit zal wel onvoorstelbaar duur zijn dus ik heb de iPhone meestal niet aan staan, maar dat het uberhaupt kan vond ik toch wel opmerkelijkmans.

Het huisje

2009-03-23T14:33:00.004Z

We zijn vandaag aangekomen in het Sakura huis in Kagurezaka. Het huis ligt echt vlak naast het metro station Kagurezaka en bevindt zich in een soort Helpman-achtig wijkje met veel luxe winkeltjes en een gemoedelijk sfeertje. Het is plm. 10 minuten lopen naar Iidabashi, een super centraal knooppunt waar veel treinlijnen samenkomen en van waaruit je eigenlijk overal kan komen.

We zijn de afgelopen dagen een beetje door de verschillende wijken wezen struinen om de sfeer weer een beetje te proeven, en dat bevalt weer erg goed! Ik moet het allemaal nog wat in laten werken dus later volgt meer blogwaardigs, hier zijn in elk geval vast twee youtube filmpjes!

Het sakura house:

De straat waar het huisje aan ligt: (Kagurezaka Dori)

Het adres is trouwens Yaraicho 160, shinjuku-ku, postcode 162-0805, Tokyo, Japan

PS. check deze iPhone applicatie waarin alle geluidjes van de Yamanote line staan... erg leuk als je met de Yamanote gereisd hebt, omdat elk station zijn eigen specifieke riedeltje laat horen als de trein op punt van vertrekken staat.

Geland!

2009-03-21T08:23:00.002Z

We hebben een relaxte vlucht gehad, geen vertragingen of lange rijen. Lichtelijk verward door het tijdverschil zijn we nu aangekomen bij het hotel in de buurt van Asakusa, dus we kunnen zometeen nog even naar de tempel toe lopen om daar een yakisoba te scoren en alvast even door een van de leukste wijken van tokyo te sjokken!

Tokyo Trip 2009

2009-03-17T10:15:00.002Z

20 maart vertrek ik naar Tokyo, en hier wil ik weer m'n verhaaltjes gaan bijhouden. Op www.flickr.com/photos/eerkmans komen m'n foto's weer te staan!

City travel map

2009-03-05T09:38:00.001Z

Just a map of all the cities I've visited

Create your own travel map or travel blog

Travel Info at TripAdvisor

Using the iPhone's kanji keyboard

2009-01-10T11:44:00.007Z

When looking up Japanese words in Kotoba, it's really convenient to enable the chinese keyboard. This way you can draw kanji and look up their meaning.

First, enable simplified chinese:handwriting input in the international keyboard settings.

When you're inputting a search term in Kotoba, tap the globe button. You can now draw kanji by hand! Tap one of the kanji that appears on the right to add the kanji to the search field. Tap the blue button to search the dictionary.

You can also enable the Japanese Kana keyboard to input your search term using hiragana characters. This isn't as useful although it does add word completion.

UPDATE! iPhone apps for the Japan traveler

2009-01-08T09:26:00.027Z

I'm compiling an ever-changing list of iPhone apps for Japan travellers!

Kanji
This is one of the simplest and therefore (I think) most effective apps to learn the basic Kanji. You can select the official levels (JLPT 1 to 4).

Kotoba
One of the free dictionaries that use the publicly accessible "jim breen" dictionary. The whole dictionary (65mb) is downloaded to your iPhone so you don't need to be online to use it.

MailMe
This little tool does one simple thing: show a so-called "QR-CODE" on your iPhone screen. This code contains your contact details and can be read from the screen by most japanese phones. This way you can quickly transfer your contact details to a non-iPhone.

Alternatively, if you want to build a QR code without using an entire app you can go here, and store the code as an image on your phone.

Wi-Fi-Finder
Since 3G won't work in Japan you'll need free wi-fi access to use the internet on your iPhone.

Tangotown JLPT 4
This quiz teaches not only kanji but verbs and nouns as well. You can practice english > japanese or japanese > english and the app remembers the mistakes you made so you can practice those again.

Tokyo Metro
Haven't tried it yet but this seems to be the most detailed map of Tokyo's subway. It's also quite expensive at $4,99

All Subways
A cheaper alternative that includes subway maps from all over the world. It seems to be less detailed though.

Today's AD's in Japan
Not really essential, actually totally non-essential, this strange app shows all current ads you see inside Tokyo's subways.

iShodo lets you study japanese calligraphy.

You can find tons more study tools and dictionaries by searching the appshopper site.

Safari Bookmarks

Websites optimized for opening with mobile safari.

Ekitan.
An iPhone-optimized website for looking up train times. You can enter the starting and ending stations but only by Hiragana. There's also an Ekitan app in the japanese App store but you'll have to get a japanese app store account before you can buy it. The Ekitan App allows for Romaji input which should be slightly more usable.

http://jisho.org
This is the same "jim breen" dictionary that can be found in numerous apps, but it's online so it doesn't take space on your iPhone. You'll need to have wi-fi access to use it though.

MetroPoliPhone.
This is a collection of the world's subway maps in PDF format. It includes Tokyo and Osaka.

iAnki
iAnki is an online flash card system that helps you memorize words and phrases.

There's also an offline app, and if you want to use the flash card system on your phone without being online, there's a way to sync offline anki cards with your iPhone.

Other stuff

Tokyo Subway maps
This is actually just an image directory that uses the iPhones "Photos" app to display maps of Tokyo's JR and subway lines.

iPhoning Japan
A website dedicated to iPhone users in Japan.

Japanese dictionary on Nintendo DS

2008-07-16T13:24:00.013+01:00

Nintendo's DS software "Kanji Sonomama Rakubiki Jiten" is a fully functional Japanese dictionary. It's based on the electronic dictionaries that are very common in Japan and works almost the same.

The dictionary is target at Japanese people learning english but you can actually translate both ways, you can even draw kanji on the touchscreen and look up the meaning! The interface is all japanese though, so I'll try to explain the most important functions here (click image to enlarge)

Box Cover

rakubiki jiten site

Buy on play-asia

Ben er weer

2008-02-25T11:30:00.003Z

Akihabara

2008-02-17T04:00:00.021Z

Een van de eerste wijken waar ik naartoe ging na aankomst is Akihabara, oftewel electric town. Deze wijk is in de jaren 50 ontstaan doordat veel kleine electronica handelaren zich hier vestigden. Sindsdien is de wijk uitgegroeid tot een mega shopping centrum waar je zo een dag kan rondlopen, op zoek naar de nieuwste digitale camera of de laatste serie super-deformed gashapon. (Gashapon zijn kleine plastic puppekens die je uit een automaat kan trekken).

Het hart van de wijk bestaat nog steeds uit talloze smalle gangetjes en steegjes waar je walkie-talkies, beveiligings apparatuur en alles wat maar een stekker heeft kan kopen. Door de grote populariteit van Akiba (Japanners korten alles af) hebben zich de laatste jaren ook een aantal mega-kolossen van winkels in de wijk gevestigd. Het toppunt is de Yodobashi Camera, een soort bijenkorf met 9 verdiepingen, waar je echt ALLES kan vinden, van games tot robot bouwpakketten tot de nieuwste touchscreen monitoren (die zijn erg cool trouwens). Als je na 8 verdiepingen sjokken helemaal gaar bent kan je in een massagestoel gaan zitten, of je gaat wat eten in een van de 30 restaurants die zich op de topverdieping bevinden.

Helaas is het daardoor eigenlijk ook niet meer de goedkoopste plek om je nieuwe camera te kopen. Met name de zogenaamde "tax-free" shops, waar je als toerist geen belasting hoeft te betalen, zijn schrikbarend duurder dan "normale" winkels buiten Akihabara. Maar het blijft wel een coole wijk, met name door de eindeloze hoeveelheden dvd's, plastic poppekens, robotjes, art books en games die je er kan vinden. En niet alleen het nieuwste van het nieuwste, maar juist ook veel 2e hands en retro spullen. Waarbij ik me overigens vaak verbaas over de japanse interpretatie van 2e hands. Het ziet er vaak precies hetzelfde uit als een nieuwe versie (of het nou een dvd, game, of gashapon is) en is vaak ook net zo duur! Je kan wel heel veel dingen vinden die out of print zijn, zoals de "pink lady: UFO" DVD box voor 100 euro.

Hoe het ook zij, hieronder staan nog een aantal fotootjes van Akiba!

Verreweg de coolste retro game store in Akiba, de "Super Potato".

Rekken vol oude SEGA consoles bij de "super potato".

Dreamcast en Super Nintendo games bij de "super potato".

In dit enkele gebouw bevinden zich 12 gashapon stores, 5 dvd stores, 3 manga stores en 5 game stores.

Gashapon machines.

Iedereen mag hier naar binnen BEHALVE mensen die exact 18 jaar zijn.

ASOBIT city character goods.

De Haruhi afdeling in ASOBIT city.

De ultraman afdeling in ASOBIT city.

Oude gammele electronica zaakjes zijn er gelukkig ook nog steeds.

De metro ingang bij Suehirocho station wordt gemarkeerd door een gave retro impressie van "electric town".

Gorufu Kurabu

2008-02-15T13:03:00.006Z

Het Japans kent drie schriften. Een daarvan, Katakana, is bedoeld voor leenwoorden, meestal uit het Engels. Het gekke aan Katakana is dat het voor Engelse woorden bedoeld is, maar op z'n Japans uitgesproken dient te worden. Oftewel in lettergrepen. Daarnaast wordt de L meer als een R uitgesproken, en de V als een B.

Toen ik vorige week met Simon in een Konbini (= Conveni...ence store!) vroeg waar in de buurt een "Golf Club" was, kregen we geen enkele zinnige reactie totdat het ons begon te dagen dat we naar de "Gorufu Kurabu" moesten vragen. Dat werkte meteen! Drie enthousiaste Lawson medewerkers begonnen door stratenboeken te bladeren en druk te gebaren, en 10 minuten later stonden we op de Fuji Golf Club in Kiba.

In de stad is een Golf Club natuurlijk niks anders dan een Driving Range. Twee of meer verdiepingen met volledig geautomatiseerde balletjesmachines waarbij je alleen maar hoeft te meppen, meppen, meppen. Dat fysieke topprestaties mij niet vreemd zijn bleek al na de eerste paar slagen! Gelukkig staat het allemaal op video!

Eerkmans in Actie:

Simon Sensei in Actie:

Later op de dag werd onze taalkennis nog eens danig op de proef gesteld toen we met drie man (Aaron, een ex-sakura huisgenoot was erbij gekomen) in een Yakiniku barretje zaten. In het mega kleine barretje hadden een paar krasse knarren al een flink aantal "Makkori" achter de kiezen. Makkori is Koreaanse zoete rijstwijn. Dat wisten wij ook niet maar na die avond weten we het wel. Wat ons allemaal verteld werd zal echter wel nooit duidelijk worden.

Overigens een goede vega tip, gewoon yasai yaki bestellen ;-) Hoe simpel kan het zijn.
(In een Yakiniku bar krijg je je eigen mini barbecue waar je vleesjes en dus ook groentjes op kan bakken).

Als afsluiting, voor de leergierigen onder u:

GORUFU KURABU = ゴルフクラブ
YAKI NIKU = 焼肉

焼 (yaki) = grilled
肉 (niku) = meat

The Quest for Donki

2008-02-10T13:22:00.000Z

Vandaag ben ik de zondagsche rommelmarkt in de Tokyo International Forum wezen uitchecken, en nadat ik daar GEEN luis vuitton handtasje heb gekocht (wat andere mannen wel doen, niet voor hun vriendin maar voor zichzelf) vroeg ik me af of, en waar, er in Tokyo ook een ECHTE rommelmarkt georganiseerd zou worden. Nog zoveel te ontdekken...geen tijd!!

Min of meer bij toeval kwam ik later op de dag in Shin-Okubo terecht, een klein wijkje achter shinjuku. Erg leuk omdat er allemaal kleine rommelwinkeltjes en eettentjes zaten. Geen luis vuitton gelukkig, wel nutteloze rommeltjes voor 100 yen. Zo zien wij het graag als zuunige hollandert. In Shin-Okubo bevindt zich ook "the ghetto", een art gallery ("GARELLY") annex mini-skatehal waar je coole graffiti, shirts en tattoo art kan bewonderen. Als westerling pas je denk ik niet op de mini-mini halfpipe, althans niet als je voorkeur uit gaat naar een skate-ervaring waarbij je kruin niet continu langs het plafond schuurt.

Vanuit Shin-Okubo kan je te voet zo teruglopen naar Shinjuku, waarbij je door Kabukicho (de red light district van shinjuku) komt. Deze wandeling eindigt pal voor de DONKI (Don Kihote), een winkel die ultieme chaos als hoogste doel nastreeft. Je past nergens door, het is megadruk, je hoort overal muziek vandaan komen, en je hebt geen idee waar de kassa is. Bovenstaande laat zich goed illustreren met het filmpje dat ik in elkaar heb geplakt. Hoop ik.

In hetzelfde kabukicho heb ik ook een filmpje gemaakt van een game arcade. Het blijft toch elke keer weer gaaf om daar doorheen te lopen. Elke game heeft het volume op 200% staan, het is bijna vervreemdend als je er echt naar gaat staan luisteren.

De tijd gaat nu ineens heel snel, nog een weekend te gaan en dan is het toch echt inpakken geblazen. Ik heb de kamer al opgezegd, nu eens zien hoe ik het hier weer schoon genoeg kan krijgen om m'n borg terug te ontvangen!

Linkjes....

2008-02-02T12:34:00.000Z

Hier spreekt uw oostersche correspondent! Vandaag: niets anders dan een paar handige tot minder handige japan linkjes!

Konbini Life gaat over de wekelijkse nieuwe aanwinsten in uw lokale convenience store.

Kid's web japan is een superleuke site die japan uitlegt aan kids maar daardoor een stuk duidelijker is dan menige site die op volwassenen is gericht.

Als Koffie-Ramen (ramen=chinese noedels) of Natto-Ramen (natto="overtime beans") al te gewoon voor je is kan je altijd nog de Icecream Ramen proberen.

The Enkatainer.... Shigeru Kajiwara vertaalt traditionele Enka ("volksliedjes"... vergelijk het met Andre Hazes...) in het engels. En brengt het uit op CD... must have!

Als de Maid Cafes alweer te gewoon voor je zijn kan je nu naar het Girls Dormitory Cafe... Voor 500 yen mag je je eigen eten opeten, voor 1000 yen krijg je een nekmassage (nee meer niet) en voor 200 yen (1,20 euro) mag je "rock paper scissors" spelen met de bewoonsters van dit slaapkamer-cafe.

Als je in Tokyo een auto wilt bezitten moet je ook een parkeerplaats bezitten. En dat is duur. Mocht je nou in een positie komen waarin je meer auto's dan parkeerplaatsen bezit, dan is dit de oplossing!

Electronische woordenboeken zijn vreemd genoeg niet echt bekend in Europa, terwijl we toch heel wat talen spreken zou je zo denken. In Azie is dat anders, je hebt de meest coole e-dictionaries om Japans, Engels, Koreaans en Chinees naar elkaar te vertalen.

Speurtocht met de Nintendo DS. Door met de DS in je hand rond te lopen op het eiland "Enoshima" vind je middels wi-fi signalen allerlei informatie over het eiland. Ideetje voor de VVV?

Japansche scooters zijn veel cooler dan die van ons.

Dekotora = Decorated Truck

Deze is echt handig voor toekomstige tokyogangers. Het is gewoon Google Maps, maar de wijken worden in het engels aangegeven, en je kan in het engels zoeken naar adressen.

Onmisbaar als je met je laptop op pad bent: alle wi-fi hotspots in Tokyo!

A day in the life...

2008-01-28T09:28:00.000Z

Na alle hectiek van de afgelopen weken is het hier ineens een stuk rustiger. Het was natuurlijk oorspronkelijk ook het idee dat ik hier gewoon aan m'n opdrachten zou kunnen werken. Als freelancer maakt het vaak niet uit waar je fysiek bent om je werk te kunnen doen, dus waarom niet af en toe wat klussen vanuit Tokyo?

Nu was het plan destijds eigenlijk dat Giselle hier wat langer zou blijven, maar dat hebben we terug moeten draaien wegens werkplannen van Gies in Februari. Die gaan nu misschien niet door dus dat is voor ons allebei wel een beetje balen. Ongezellig!

Als je in Tokyo bent kan je natuurlijk niet ALLEEN maar werken, dus ik spreek af en toe af met Simon of Mayumi - om een film te kijken of naar een museum te gaan - en ik ben van plan weer Japanse les te gaan volgen.
Volgende week is er in Akasaka een Satsuo Yamamoto filmweekend, waar de films zowaar...engels ondertiteld zijn! Ze draaien "Band of assassins" en "Return of band of assassins" dus dat mag ik echt niet missen!

Daarnaast heb ik de zesdelige box "The Yakuza Papers" bemachtigd, een supercoole, extreem bloody filmreeks over het onstaan van de verschillende yakuza families rond 1960.

DIT lijkt me ook nog steeds heel gaaf om een keer naartoe te gaan! Het G-Cans project is een onvoorstelbaar groot ondergronds afwateringssysteem, speciaal gebouwd voor overstromingen en aardbevingen. Je kan er niet zonder japanse gids naartoe dus ik ben nog even aan het kijken hoe ik dit kan gaan regelen!

G-Cans fotos op flickr

Als je wat langer in Tokyo bent krijg je steeds meer een idee van hoe het moet zijn om hier echt te wonen. Op het fotootje zie je een viertal "kaado" die ik verzameld heb. Een echte Tokyomensch moet er volgens mij wel honderd in z'n portemonnee hebben, aangezien je letterlijk bij ELKE winkel, restaurant, karaoke-kan, etc. punten kan verzamelen om na jaren en jaren van sparen, een paar procent korting te krijgen. Ik snap er niets van! De enige kaart die wel echt handig is, is de SUICA. Dit is een soortgelijk systeem als wat ze nu in Nederland willen invoeren (maar de nederlandse variant is minder veilig omdat er persoonsgegevens verbonden zijn aan de kaart). Je loopt door een poortje de metro in, en als je de metro uit loopt wordt automatisch de ritprijs van je SUICA gehaald.

Ook heb ik recentelijk een bakker ontdekt die zowaar...(tromgeroffel) BRUIN BROOD verkoopt! (kampioentjes nog wel). De "Gouda cheese" heb ik ook al gevonden maar die is toch wel vrij prijzig (12 euro voor 500 gram).

Als ik thuis ben en -o horror- iets ga koken, dan is dat altijd een van deze drie dingen:

- aardappelkroketjes (uit het vriesvak) met broccoli/bloemkool/worteltjesmix (uit het vriesvak)
- pasta met een pastasausje en ... broccoli (vers)
- yakisoba uit het vriesvak

Ja ja, niets anders dan pure culinaire hoogstandjes zijn het, die hier in cellenblok B dagelijks geprepareerd worden! Stelt u zich toch eens voor, de jaloerse blikken van den japansche medemensch!

Gelukkig valt er bij de 99yen shop genoeg te vinden om toch nog een beetje gevarieerd te blijven eten, en anders heb ik m'n vertrouwde vitaminepillen van de LIDL nog! Ook lekker op brood.

Nou ja volgens mij moet ik maar even stoppen met dit bericht. Teveel koffie gehad denk ik.

Tokyo in een notedop

2008-01-18T03:56:00.000Z

Shimokitazawa is een wijkje ten westen van shibuya waar de hoogbouw, de metershoge reclames, de vierbaanswegen en het glas en beton nog geen voet aan de grond hebben gekregen. Het lijkt een dorpje binnen de grote stad. Je kan er tweedehands LP's, kleding en jaren 70 meubeltjes vinden in de vele kronkelende straatjes en steegjes.

Mensen zeggen nog gedag tegen elkaar op straat en een ijsje kost nog gewoon 10 cent (ehh...of overdrijf ik nu...).

Gies had nog een ander wijkje ontdekt waar je nog wat van het "oude" Tokyo kon terugvinden: Nezu. Deze wijk is gespaard gebleven tijdens de WOII bombardementen en heeft net als Shimokitazawa nauwelijks hoogbouw, en veel kleine straatjes.

Een leuke verrassing was "cat-town", een minuscuul winkeltje/huisje waar drie katten wonen en waar de eigenaar allerlei katten prullaria verkoopt. Shinkichi (een van de katten) had zelfs zijn eigen kacheltje ;-) Bij vertrek kregen we een kaart van de buurt, waarop alle kattenbewoners duidelijk stonden aangegeven!

Het is echt gek hoe Nezu meteen als een dorpje aanvoelt. Er is minder herrie en het zonlicht (nou ja, het regende) wordt niet tegengehouden door giga-wolkenkrabbers. Als je echter twee straten uit rijdt sta je ineens weer midden in Ueno.

Omdat we Nezu zo leuk vonden zijn we twee dagen later nog een keer terug gegaan, maar nu op de fiets! Als hollander in den vreemde mis je echt je rammelende tweewieler, maar met veel moeite en handen- en voetenwerk konden we een fiets huren van een streng oud baasje.

In Nezu vonden we nog dit leuke vintage winkeltje, waar je als je goed kijkt (vergroting) nog een oude Nintendo "Game & Watch" tussen de rommeltjes kan zien liggen. Helaas wist de eigenaar wel wat het allemaal waard was ;-)

Na een hele dag fietsen (het was voor het eerst sinds ons verblijf hier nu ook echt KOUD) waren we uitgehongerd en moe. Zoals onze lezertjes nu inmiddels wel weten hoef je in Tokyo niet te verhongeren en we namen dan ook verwachtingsvol plaats in een van de vele kleine izakaya's van Ueno. Samen met Roos' culinaire taalgidsje lukte het ons zowaar om naast de warme sake (nihon-shu, atatakai) kleine vegetarische hapjes te bestellen! (o-tsumami, yasai dake onegaishimasu).

Op de laatste dag van Roos hebben we gewoon wat rondgedwaald door Omotesando. Daarbij hebben we nog kans gezien een superleuk "Gyoza" restaurantje te vinden. Je kon hier 4 soorten Gyoza bestellen, en verder eigenlijk niets! (ja, een bakje rijst). Zoals we al vaker hadden ontdekt kan simpel eten in Japan echt onverwacht goed zijn. (thx puckerd voor de tip!).

De avond voor roos' vertrek was er nog een kleine aardbeving! De dag DAARna ben ik met Gies nog cadaux wezen kopen voor het thuisfront, en daarna is ook Gies Hollandwaarts gekeerd! Dat ging ineens heel snel! Wel raar om hier nu nog een aantal weken in m'n uppie te zitten!

Hier staan een heleboel foto's van Nezu!

Hier nog een kort filmpje van Gies en Roos op den fiets!

SuperDeLuxe

2008-01-18T03:09:00.000Z

Tijdens mijn vorige verblijf in Japan was ik al eens op de Pecha Kucha night in Club SuperDeLuxe geweest. Dat was erg leuk, dus toen we zagen dat ze een nieuwjaarsfeest gaven (op 10 januari...) hebben we meteen 4 kaartjes gereserveerd. SuperDeLuxe bevindt zich in Roppongi, vlak naast het prestigieuze Roppongi Hills en de Mori Tower, maar als je niet uitkijkt loop je er zo voorbij. Meer dan een trapje naar een kelder is het eigenlijk niet ;-)

SuperDeLuxe is niet zozeer een echte "club"-club, maar meer een platform voor echt alle soorten muziek, vj-werk en knust. Donderdag waren er vier bandjes, DJ's en VJ's. We voelden ons meteen thuis ;-). De muziek was erg goed, met name de tweede band, "GROUP" wist grote indruk te maken met lang uitgesponnen jazzy tunes. Later ontdekte ik dat GROUP ook een track heeft gemaakt voor de übercoole film PING PONG.

Een verblijf in Tokyo hoeft niet buitensporig duur te zijn. Vooral eten is goedkoop, maar uitgaan kan snel duur worden, als je naast de entree 6 euro per drankje betaalt. De prijzen kunnen gigantisch uiteenlopen, zo ontdekten we ook toen we tijdens een karaoke avond vrolijk van alles bleven bestellen.

Als afscheid van Murkes zijn we zaterdag (de 12e) met z'n vijven (Hiroto included) nog een avondje wezen eten+zingen! We begonnen in de "LOCK UP". Een restaurant waar je bij binnenkomst door een miniskirt agente in de boeien wordt geslagen, en waar je je maaltijd geniet in een getraliede cel (nog kleiner dan m'n appartement). Midden tijdens het eten gaan ineens alle lichten uit en klinkt er een brandalarm. Voor je het weet staat er een lichtgevend monster in je cel die je bespringt! Mark en Hiroto zijn er nog een paar uur heel stil van geweest.

Het karaoke heeft weer een onuitwisbare indruk gemaakt. Deze keer geen Frank Stallone maar in ieder geval wel "Kung-fu fighting" van Carl Douglas.

Als je uitgaat in Tokyo heb je twee keuzes: of je gaat vroeg naar huis (voor 12 uur), of je gaat LAAT naar huis (na 5 uur). Ergens daartussenin kan je alleen met de taxi, en dat kan snel prijzig worden, vooral als je wat verder buiten Tokyo woont.

Naar ons idee gingen we redelijk op tijd weg, maar eenmaal op het metrostation bleek dat we nog NET de laatste trein hadden. Roos moest overstappen, en doordat de laatste shinjuku-line geannuleerd was (lekker dan) moest zij dus wel verder met de taxi. Gelukkig zit haar hotel precies midden in Tokyo dus bleven de kosten nog binnen de perken ;-)

Voordat je echt thuis bent (metro, overstappen, naar huis lopen) is het uiteindelijk toch nog vrij laat, en dat terwijl de volgende dag het asfalt van shimokitazawa door ons platgelopen zou moeten gaan worden!

Shabu Shabu All You Can Eat

2008-01-10T04:57:00.000Z

Na de NHK trip (zie vorige post) wist Hiroto ons te leiden naar een Shabu Shabu All You Can Eat restaurant, midden in Kabukicho, Shinjuku. Een Shabu Shabu maaltijd bestaat uit een pan kokend water, waar je hele dunne lapjes vlees heel kort doorheen roert, waarna je het kan eten. Naast vlees krijg je ook groentes, tofu en sausjes, en aangezien het "all you can eat" was, zijn er voor de verandering eens behoorlijk wat groentjes verorberd door ondergetekende.

Nadat Mark en Giselle al Japanwaarts waren gekomen, was onze derde landgenoot nu ook een aantal dagen in Tokyo!! (Roos dus). Met z'n vijven besloten we te gaan bowlen in de CopaBowl, een bowlingbaan die zich een verdieping onder het restaurant bevindt. (In hetzelfde gebouw bevinden zich ook nog twee andere restaurants, een tafeltennis hal, en een game arcade).
Trouwens, die Hello Kitty bal hebben ze in Groningen ook ja!

Helaas konden onze westerse worstevingertjes en platvoeten niet altijd overweg met de japanse maten maar dit werd natuurlijk gecompenseerd door onze WII-bowling training!
Uiteindelijk werden we alsnog ingemaakt. Ons verdriet hebben we kunnen wegdrinken in een grote izakaya-style bar, twee verdiepingen onder de grond, die echt helemaal propvol zat met Tokyo's hipste uitgaanspubliek. Wel erg leuk dus!

Domo-Kun

2008-01-10T03:45:00.000Z

Nadat ik ooit via een linkje op JBox een aantal Domo-Kun filmpjes heb gezien ben ik FAN van deze pluizige vriend uit de ruimte, die gefascineerd is door televisie. Domo-Kun is de mascotte van NHK (een tv zender). Je ziet hem vaak voorbijkomen, maar gek genoeg zijn de echte originele filmpjes waar hij populair mee is geworden, nauwelijks te vinden.

Vandaar onze blijdschap toen Hiroto ons vertelde dat er vanaf Shibuya een speciale bus naar de NHK studio's vertrekt! Drie seconden later zaten we braaf in de bus, en kort daarna sjokten we gedwee door het studio-park van NHK! Het studio-park is deels op kinderen gericht, maar er was ook een screentest waarbij je als nieuwslezer in een echte studio een stukje mocht voorlezen van de autocue. Mark stelde hier een talent ten toon waar we steil van achterover sloegen, gevolgd door een luid applaus uit de zaal en van de crew!

Nadat we nog een aantal andere kleine attracties hadden bekeken (waaronder een 3D bioscoop) kwamen we alweer bij het einde, waar ons dan uiteindelijk een Domo-Kun diorama wachtte, en...de shop! Zouden HIER dan de enige echte Domo filmpjes op DVD tentoongespreid liggen??? Helaas, VHS was de enige optie. Nu heb ik dus een originele NHK videoband met alle Domo filmpjes... YAY!

Door onze Domo-focus negeerden we eigenlijk datgeen waar NHK blijkbaar heel trots op is: de nieuwe miniserie "atsu hime". Een "dorama" (drama / soapserie) die zich afspeelt in feodaal japan, en draait om een prinses van 22 jaar. "Dorama" is erg populair, ik zou eigenlijk eens moeten zoeken naar een serie die ondertiteld is, al was het maar om op een leuke manier de taal weer wat beter te leren begrijpen.

Hieronder nog een lage kwaliteit youtube-compilatie van Domo-Kun filmpjes. Er is wel in geknipt dus... :-(

Nieuwjaar in Japan

2008-01-02T03:34:00.000Z

新年おめでとうございます (Shinnen omedetou gozaimasu)
HEPPIE NIEUW JAAR !!! en bedankt voor alle reacties/mailtjes!!)

Om maar meteen de hamvraag te beantwoorden: nieuwjaar vieren in Tokyo is superleuk! Het aftellen naar 0:00 uur is een mindere climax dan in het Hollandsche (er is geen vuurwerk ;-), maar heel 1 januari is eigenlijk een feest.

We wisten eigenlijk niet goed waar te beginnen dus we zijn naar Shibuya gegaan, om daar een beetje de sfeer te proeven. We zijn gaan eten in een "izakaya-style" restaurantje, waar je in een labyrinth van kamertjes, op tatami matten zittend, kan kiezen uit talloze hapjes die je gewoon continu door kan blijven bestellen door op een knopje te drukken ;-)

We hebben groentjes met miso-dips, aubergine pickles met gember-wasabi, varkensoor (!), japanse risotto met rauw ei, paardenvlees-sashimi, gebakken onigiri, tofublokjes, en kleine yakimon met creamcheese voorbij zien komen...yummie yummie!! Alles rijkelijk overgoten met o-sake en de echte biiru mo-ippon kudasai!! (nog een biertje) Alledrie verbaasden we er ons *weer* over hoe geweldig je hier kan uit eten, en (je blijft toch een zuunige hollander) hoe goedkoop het relatief is.

Na het restaurantje hebben we wat door shibuya gestruind waarbij we eindigden in de "Tasuichi". Een propvol barretje met goedkope biertjes en veel gaijin (klinkt dat fout?). Het leukste was (naast het bestellen van hapjes - again) het aanschouwen van de piepkleine schattige serveerstertjes die de hele tent bij elkaar konden schreeuwen om een bestelling aan de bar door te geven. Echt grappig.

Giselle haar favoriet: "edamame" - soja boontjes in de dop.

Na een wazige periode, half struinend over shibuyaanse straten (ik herinner me nog een gaijin die in een reclamebord was geklommen...altijd weer die gaijin), stonden we ineens in de "gaspanic" bar. Dit was pas echt fout. Hier wil ik het verder niet meer over hebben.

Bij wijze van hoge uitzondering reden op 1 januari de metro's ook 's nachts. Hierdoor konden we rond 3 uur richting Monzen Nakacho vertrekken. We wisten nog niet dat we daar pas echt zouden gaan zien wat nieuwjaar betekent in japan.

Op heel 1 januari gaat iedereen naar een shinto-tempel om zijn goede voornemens uit te spreken. Bij de grotere tempels zijn de rijen zo lang dat je 3 uur moet wachten....als je om 6 uur 's ochtends gaat! (de minst drukke tijd...). Monzen Nakacho heeft maar een kleine tempel dus hier was het eigenlijk heel goed te doen.

Om de tempel heen was een uitgebreide markt die om 4 uur 's nachts nog zo druk was dat het midden op de dag leek. De gezellige drukte deed ons vergeten hoe koud het was, en voor zover dat niet hielp hadden we *weer* de talloze fantastische hapjes! Okonomiyaki (een soort deegpannekoek met heel veel ingredienten), inktvisballetjes, yakitori (chicken on a stick), yakisoba (gebakken noedels), crepes met ijs, geglazuurd fruit, choco-bananen, fluffy brood met teriyaki saus en niet te vergeten.... döner kebab.

Na te hebben geslapen zijn we op 1 januari 's avonds nog een keer teruggegaan. Het marktje was nog net zo druk en een prima bron van avondeten. Bij de tempel stonden mensen nog steeds in de rij om hun wens uit te spreken en om de omikuji in de bomen te knopen. Je kan je "fortune" voor het komende jaar op een briefje krijgen, en als dat een vloek blijkt te zijn, knoop je die in de boom. De vloek komt dan niet op jou, maar blijft wachten bij de boom. Dit is omdat het japanse woord voor denneboom ("matsu") ook "wachten" betekent.

Alles samenvattend zijn we echt blij dat we nieuwjaar een keer hier hebben kunnen meemaken. Er worden geen strijkers naar je voeten gegooid, er worden geen auto's in brand gestoken en de politie heeft eigenlijk nauwelijks iets te doen. De ziekenhuizen hoeven zich alleen zorgen te maken over oude mensen die zich verslikt hebben in de traditionele plakkerige rijstcakejes die voor nieuwjaar gemaakt worden. (Het aantal rijstcake slachtoffers staat op elke 2 januari in de krant....)

>>UPDATE: dit jaar zijn er 5 mochi-doden gevallen

Hieronder staan nog twee videootjes van de nieuwjaarsmarkt en van de tempel in Monzen Nakacho! en hier staan nog meer fotos

Comiket 2007

2008-01-01T05:32:00.001Z

Allereerst een HAPPY NEW YEAR iedereen, en bedankt voor alle leuke reacties en mailtjes!

Ik post dit bericht nadat we al nieuwjaar hebben gevierd, maar het verhaaltje daarover komt nog! Vóór het grote nieuwjaarsfeest zijn we namelijk nog naar de Manga beurs "Comiket" gegaan, dus dat is ook een post waard.

De beurs werd gehouden in "Tokyo Big Sight", een gigantisch hallencomplex waar 150.000 bezoekers in kunnen, en die waren er zondag dus ook (ter vergelijking: groningen heeft 160.000 inwoners). Het is echt een typisch staaltje van japanse organisatiekunde om dit allemaal in goede banen te laten lopen. Alles liep echt gesmeerd en op rolletjes, dankzij "slechts" 2000 vrijwilligers.

Om vrij te kunnen filmen en fotograferen hebben we ons aangemeld bij de international press stand, waar we een gele armband + perskaart kregen. Dit was wel cool omdat we zo toch makkelijker mensen konden aanspreken en interviewen. Helaas is er dan nog die taalbarriëre, dus het interviewen bleef nog wel veel handen- en voetenwerk.

De beurs bestond voor een groot deel uit "Doujinshi", oftewel "fan art". Dit zijn manga die niet door de originele tekenaars zijn getekend maar door fans. Deze zelfgepubliceerde fan art lijkt bijna populairder dan de manga zelf! Het aantal mensen was gewoon overweldigend. Of had ik dat al gezegd.

Naast de hallen vol Doujinshi was er nog een commercieel gedeelte waar je de nieuwste gashapon series alvast kon bekijken, en de "cosplay areas".
Daar waren we natuurlijk voor gekomen!

< Karakters uit "Doraemon" (liedje op youtube!)

Overal waar je keek zag je Naruto's en Haruhi's lopen, maar het vrolijkst werden we toch weer van de enige twee Gatchaman karakters. Het aloude "strijd der planeten" dat we vroegah altijd keken bij de AVRO Kinderbios (samen met "Sport Billy"), leeft nog steeds!

De nederlandse intro van "strijd der planeten"!!

Ook opzienbarend waren de Adolf Hitlers en Ku-KLux-Klan leden die vrolijk voorbij kwamen banjeren. In Nederland zouden hier kamervragen over gesteld worden, maar hier kan je gewoon als je favoriete war criminal op de foto, met een enthousiaste hitlergroet om het plaatje af te maken (Grote foto). Niet iedereen zal dit kunnen waarderen (ikzelf in elk geval niet echt), maar ook hier merk je weer een gigantisch cultuurverschil. Jongere mensen hier kennen deze symbolen voornamelijk uit comics en anime. Ze dragen deze outfits niet als politiek statement.

Na een vermoeiende dag was ons resultaat een boel warrig -maar wel grappig- filmmateriaal waarin we mark als interviewer aan het werk kunnen gaan zien. Maar niet voordat we er een beetje een zinnige montage van hebben kunnen maken!

Hier staan nog een aantal Comiket foto's van Mark

Kerst in Tokyo

2007-12-26T08:30:00.001Z

De afgelopen paar dagen was het weer als vanouds: als een kip zonder kop rondrennen om maar zoveel mogelijk dingen te kunnen zien. Het feit dat het kerst is deed ons eigenlijk vrij weinig, maar je wordt er wel continu op gewezen. Overal zie je hondjes met kerstpakjes, hello kitty in kerstoutfit, en iedereen die op straat iets staat te verkopen of uit te delen...je raad het al...dat gebeurt in kerstkostuum.

De dag voor kerst had Mark een guide geregeld, met wie we een dag op stap zijn geweest. Hiroto is aan het afstuderen voor economie en liet ons geheel op vrijwillige basis een aantal coole stekjes in Tokyo zien. Door hem werd het makkelijker om Japanners op straat aan te spreken (voor een filmpje...hou Youtube in de gaten) en om bv. uit te vinden hoe je nou Pachinko moet spelen.

Het viel hem niet uit het hoofd te praten dat we de dag zouden eindigen met Karaoke (of wouden we het nou stiekem toch zelf?)....

Ik heb altijd geroepen dat er tijdens mijn schamele bestaan op dit kleine aardbolletje een aantal dingen zijn die ik te nooit en te nimmer zal doen (paardrijden, stijldansen, karaoke...) maar toen we FRANK STALLONE tussen de echt onvoorstelbaar uitgebreide lijst van artiesten zagen staan was ik natuurlijk meteen om!

Eigenlijk gaf het hele Karaoke gebeuren best wel een "lost in translation" gevoel, ook omdat we op de 9e verdieping zaten met een gaaf uitzicht over Ikebukuro. Ik moet zeggen dat het rondgalmen van Frank Sinatra en Engelbert Humperdinck toch onverwacht grappig was. Het summum was "California Dreaming" waarbij Gies een geweldige 2e stem neerzette. Tokyo zal nooit meer hetzelfde zijn!

Gister (op 1e kerstdag dus) ben ik met Gies naar het Mori Museum geweest, op de 52e verdieping van de Mori Tower. Hier heb je echt een supergaaf uitzicht over Tokyo (klik voor een vergroting), en uiteraard het museum zelf. Het museum is behoorlijk hip, met interactieve installaties, video's van cornelius (yay!) en 'gewoon' hele mooie fotografie.

Onze eerste kerstdag deed zich eindigen in een wandeling door Shibuya (waar we nog een ontzettend cool platenzaakje vonden, zie flickr) en waar Giselle u allen heeft willen toespreken:

Oftewel, happy kerstdagen! yay!

Giesmans veilig en wel in het buut'nland.

2007-12-20T14:06:00.000Z

Vandaag was mijn 3e ritje Narita>Tokyo omdat we Gies hebben opgehaald! Helemaal gaar van de Alitalia stress konden we haar zo de metro in vegen. Ideaal!

Het was uiteraard erg lachen om met z'n 3'en een beetje rond te crossen, eindigend bij een koreaans restaurantje.
Wandelende taalwonderen die we er zijn, floepten we de japanse bestellingen eruit alsof we nog nooit een stap buiten Tokyo hadden gezet. Helaas begreep men er niks van en werd ons "o-susume" (daghap, aanrader) geinterpreteerd als "sushi". Prima toch? Binnen geen-tijd stond de tafel vol met kleine hapjes (naast de sushi nog tonijn, sarada, tofublokjes en poteto-furai) wat er altijd weer fantastisch uitziet (en smaakt, uiteraard)...

Taalmiddelen die ons inmiddels wel succesvol ter beschikking staan zijn de volgende:

Sumimasen! -- dit kan je any time dwars door het hele restaurant roepen, waarna er altijd ergens een luidkeels "HAAIII" vandaan komt. Even later staat er een mannetje bij je tafel, waartegen je "Biiru mo ippon!" kan mompelen. ("doe nog maar zo'n gele rakker").

Tot zover even de lolligheden voor vandaag, ik wil u gaan verlaten onder mededeling dat onderstaande film er erg grappig uit ziet. De parodie op youtube doet mij alvast schuddebuiken!

Apartment Video

2007-12-18T06:37:00.000Z

Op veler verzoek eindelijk een filmpje van het apartment!

Je kan de plek ook terugvinden met google earth:
Open deze link met Google Earth!
of zoek naar: lat=35.6766434269, lon=139.791099864

NO PETS OR FOREIGNERS!

2007-12-16T13:20:00.001Z

Vandaag is Murkes gearriveerd, volledig verslagen door de finse versie van Harry Potter aan boord van het Finnair vliegtuig. Om de jetlag voor te blijven zijn we half Tokyo door gecrossed, daarbij veelal kleine plastic poppetjes bekijkend. In een supergrappig Ramen restaurant mochten we getuige zijn van een bar-brawl waar de politie aan te pas moest komen, waarna we in de lokale zwervers-hangout (de mcDonalds) de moeheid ons lieten overvallen.

Op Flickr nog een paar fotootjes. Er komen snel meer! En filmpjes!

Terug in het apartment valt mijn oog nog op wat grappige typische japanse nieuwsberichten:

- Het begint hier nu aardig koud te worden, en aangezien japanse huizen geen centrale verwarming en geen isolatie hebben, moet je wat gaan verzinnen om het warm te krijgen.
Traditioneel kruipt het gezin met de benen onder de kotatsu, maar dit is ook een oplossing.
- Een school is door de Yakuza (japanse mafia..sort of) gevraagd om geen "anti-gang" instructievideo van de politie te vertonen, omdat kinderen van Yakuza leden daardoor gediscrimineerd zouden kunnen worden... (lees hier het verhaal)
- Het huren van een "echt" huis (geen guesthouse blokhut zoals waar ik nu in zit) is voor gaijin (buitenlanders) in Japan een lastig verhaal. Gelukkig kan je bij sommige makelaars duidelijk zien of je in een huis ook huisdieren of buitenlanders mag hebben.

Let's Navigation Time!

2007-12-12T15:10:00.000Z

Jet....lag.......ik kan het niet aanraden. Je wordt om 14:00 wakker maar het voelt als 6 uur 's ochtends.....en daar kan ik dus niet tegen...haha....arg....

Maar ik leef nog en hoe! ... Het is geweldig gaaf om weer "thuis" te komen in deze krankzinnig coole stad....Ik heb alweer kilometers rondgesjouwd, de armen alweer vermoeid doen raken met het grabbelen in de gashapon machines, en ook heb ik de noedelmansen alweer met hele slierten tegelijk mogen wegslurpen.

Ik heb eerst 2 dagen in een japanse stijl hotel gezeten, in een 3-tatami room (ja, dat is klein), ten noorden van Asakusa --- mijn favoriete buurt in Tokyo. Asakusa is een echt oude buurt met veel vage winkeltjes, tweedehands rommeltjes, gokhallen en gammele eettentjes. Ook zit er een van Tokyo's mooiste tempels met daaromheen zo'n typisch marktje waar je superlekkere yakisoba en okonomiyaki kan krijgen!

Daarna was het sleutels halen van het appartement. Dat ging op zich goed, alleen bij aankomst in het huisje was het wel even slikken. HET IS KLEIN. Het is een kamertje met keukenblokje, kookgelegenheid (oventje, koelkast, magnetron) en mini badkamertje, dat wel uit een enkel stuk plastic lijkt gegoten. Het appartement hoort bij een complex dat midden tussen een aantal grote kantoren staat. De locatie is dus niet zo heel spannend helaas.

De buurt "monzen nakacho" is op zich wel leuk. Er zijn veel oude winkeltjes, izakaya en theehuisjes, en warrige straatjes waar je kan verdwalen. In de main shopping street is een supercoole 99-yen shop en een mega huge Akafudado.

Foto's volgen z.s.m. !!!

Over een paar dagen arriveert Mark al, en een kleine week daarna Giesmans.

Adres en mobiel nummer

2007-12-07T09:24:00.000Z

Mijn adres in Tokyo is:
ROOM B207
1-16-7 Saga, Koutou-ku,
Tokyo 135-0031 Japan.

Ik heb een japans mobieltje gehuurd... het nummer is
+81 80-5098-5954.
Vanuit Nederland bellen is wel duur natuurlijk tenzij je Skype OUT gebruikt.
Je kan ook gewoon MSN'en of Skypen (skype naar "Eerkmans" en MSN naar mijn
hotmail adres)

Leaving for Tokyo next Friday

2007-12-02T15:07:00.000Z

Friday the seventh I'll be making the big trip. I'm flying JAL, which means no stopovers between Amsterdam and Tokyo!

I'll be using this blog to write personal stories, and I'll post my photos here!
Besides that I'm planning to shoot a couple of videoreels together with Mark Murkes. We're planning to post those on YouTube and here! Right now it's all empty though...

Updated Motion Sickness VJ site

2007-11-12T16:53:00.001Z

Today I updated the website for VJ Collective Motion Sickness!

It's got a separate videoplayer and you can fool around with movies in the background. Lots more ideas, but not enough time, not enough time!

motion sickness site

Stickr online

2007-01-30T11:06:00.000Z

My first Flash+Flickr experiment went online: Stickr

It's a flash application that loads images from Flickr users, and transforms those images into old crumpled posters that are pasted on a wall.

You can add your own Flickr username while the application is running.

Tokyo in a nutshell

2007-01-08T13:27:00.001Z

Neerlandsch medialandschap anno 2007

2007-01-05T11:18:00.000Z

En ja hoor, ook in 2007 presteren de hilversumsche uitzendgemachtigden het weer om compleet onwetend en blockheaded te praten over het fenomeen "internet".

Een quote uit "de staat van verwarring" (de aflevering over second life) : "Dus als ik het goed begrijp kan je op het ... internet ... een ... vir-tu-eel personage aanmaken? maar waarom dan? kan dat echt?" (publiek lacht onbegrijpend).

Ondertussen, aan de andere kant van de globe, nemen bekende japannerkes het op TV tegen elkaar op in een potje WII bowlen.

http://www.dailymotion.com/video/xwfle_la-wii-a-la-tv-nippone

'pijn en ruth naar Japan

2006-07-18T13:59:00.000Z

'pijn en ruth naar Japan

Tokyo Links

2006-03-04T01:42:00.000Z

Linkjes naar films, games, en andere rare dingen -- verzameld tijdens mijn verblijf in Tokyo

TV

Ishibashi Yoshimasa maakt supercoole rare TV projecten. Bekijk NU de preview van VERMILLION PLEASURE NIGHT . Ook de dvd's van OH MIKEY zijn erg grappig. OH MIKEY gaat over een gezin van paspoppen dat te maken krijgt met de alledaagse beslommeringen van het bestaan. Aanrader!

Tokyo

Onder de grond zit niet alleen de metro, maar ook een enorm afwateringssysteem, speciaal gebouwd voor overstromingen die het gevolg kunnen zijn van aardbevingen.

Qua kunst en design barst tokyo bijna uit z'n voegen, en er zijn een paar engelstalige sites die eigenlijk onmisbaar zijn: tokyo art beat , CBCnet PingMag . Op de site van club SUPERDELUXE vind je ook veel tips en links, onder andere naar de PECHA KUCHA night, die naast tokyo ook in GRONINGEN gehouden wordt!!!!

Het leukste aan tokyo zijn natuurlijk alle speelgoedjes, van designer toys voor 100 euro, tot gashapon voor 70 cent.

De koelste wijken in tokyo: Akihabara (electric town), Shinjuku, Shibuya, Daikanyama, Harajuku, Shimokitazawa, Asakusa, Roppongi.... etc. etc. etc.

Film

Op 8 april komt "The Amazing Lives of the Fast Food Grifters" uit, de nieuwe film van Mamoru Oshii (ghost in the shell, avalon), geanimeerd door Production I.G. (dead leaves, kill bill 1 animatie)

Yasuhiro Yoshiura en Tayuta Mikage zijn twee animators die buiten de grote japanse studio's om werken en met een klein budget en weinig mensen toch twee erg populaire films hebben uitgebracht in januari 2006: PALE COCOON, en BEYOND THE TRAIN TRACKS. De DVD's zijn te koop bij HMV music store. Kan je ook gelijk de nieuwe cd van BOA kopen.

De film ALWAYS (san-chome no yuhi) wil ik ook nog errrrg graag zien, en natuurlijk LINDA LINDA LINDA.
Als je in tokyo naar de film wilt klik je hier voor de listings.

Nintendo

KANJI SONO MAMA DS - rakubiku jiten is het nieuwe japanse woordenboek voor op de Nintendo DS, in deze versie kan je dus WEL kanji (chinese karakters) op het touchscreen tekenen, om vervolgens de betekenis te achterhalen. (en ja, die uitleg is....in het japans...)

Net gekocht: de speciale editie van ELECTROPLANKTON. Dit is een kunst/muziek project van de kunstenaar Toshio Iwai, maar in plaats van dat het in een suffe en pretentieuze galerie hangt, kan je ermee spelen op je Nintendo DS.

Nog wat losse linkjes:

- Bouw je eigen papieren robot uit de game 'wartran troopers'
- Sing Along Lovely Football -- zing mee met het karaoke koor van onitsuka tiger. Microfoon benodigd!
- LocoRoco voor de Sony PSP . Aangezien de L en de R in het japans hetzelfde zijn, schrijf je LocoRoco als ロコロコ (ロ= ro コ= ko)

little eerk in tokyo

2006-01-27T06:38:00.000Z

little computer eerk has now done his arriving in tokyo

please check my pictures at http://www.flickr.com/photos/eerkmans

ministeck converter studio

2004-07-30T14:59:00.000Z

hee, cool, ministeck heeft een programma waarmee je foto's kan omzetten naar ministeck formaat....

.

http://www.ministeck.de